Valkuil 1: te weinig eten!

Ontbijt: 2 crackers met appelstroop
op het werk: een fles groene smoothie tot de lunch
lunch: ik werk een heerlijke salade naar binnen met daarin gebakken pompoen en bloemkool, tomaatjes, spinazie en chiazaadjes.
Tussendoor drink ik naast de smoothie, 2 flinke bekers groene thee en een halve liter water.

Na mijn lunch loop ik terug naar mijn bureau en denk, "jeetje... ik zou nog wel wat te eten lusten". Helaas mijn tas is al leeg. Ik ben vergeten een snack voor vanmiddag in te pakken. Dat is niet handig. Nu had ik van de week een zakje tutti frutti meegenomen om dit op te vangen.. maar helaas je raad t al. OP!! Op mijn werk lukt t wel als je plantaardig wil lunchen en niet teveel variatie verlangt, maar een plantaardige snack na 14.00 vinden. Dat wordt een flinke uitdaging. Sinds een maand is er geen bedrijfsfruit meer en dat breekt me nu op. Want een appeltje, peertje of zelfs een banaantje was er wel ingegaan. En dan, bij de koffieautomaat, staat daar een pak koeken van een jarige collega. Ik moet sterk zijn, maar mijn buik knort en ik voel me wiebelig. Gelukkig moet ik weer aan het werk. Niet meer denken aan koeken en zin in iets hebben.

Koffiepauze, ik ontwijk de koffieautomaat nog maar even want mijn buikje knort en rammelt nog. Ik moet nog 2 uur werken en ruim een uur naar huis rijden. Ik twijfel, vul mijn beker met 2 kopjes heet water en loop weer richting mijn bureau. Bij mijn bureau gekomen zie ik dat ik nog 5 minuten pauze heb, en ook mijn flesje water is leeg. Theezakje in het hete water, en terug voor meer koud water.

De koeken staren me aan. Neem Mij lijken ze me te roepen. IK kijk op de verpakking, en lees: roomboter. Resoluut zet ik de koeken terug. Hup kraan open en mijn flesje eronder. In de perfecte wereld had ik me nu omgedraaid en was ik naar mijn plek gelopen, had ik een appel in mijn tas gevonden en werkte ik vrolijk en zonder honger verder.

Hoor je al vogeltjes en zie je me al met mijn headsetje door een wei huppelen vergezeld met Heidi-muziek? Helaas is dit niet de ideale wereld (of misschien moet ik zeggen gelukkig is dat niet de perfecte wereld). Mijn collega komt naast me staan, roept “ohwww heerlijk koeken” en duwt mij de verpakking onder mijn neus.

In een halve seconde zat de koek in mijn mond. Weg wei, weg huppeltje, weg vogeltjes en Heidi muziek. Hallo Schuldgevoel! Want dit ging ik dus niet meer doen.

Mezelf troostend met het feit dat mijn eigen challenge nog niet ingegaan is, dat dat morgen pas is. Zit ik die laatste 2 uur nog aan mijn bureau. Met een volle buik, dat dan weer wel.

Beginnersfoutje

Gisteren begon ik fanatiek met een groene smoothie van; mango; nectarine, appel, sinaasappel en flinke spinazie. Een flinke kan sap, die ik maar 3 kwart leeg kreeg. Jeetje wat zat ik vol!

Vervolgens om half 10... Een rammelende buik. Potjandosie! Hier was ik voor gewaarschuwd! Dom om dan in die valkuil te trappen..

Vol verwachting keek ik in mijn tas.. 2 appels en een lunch salade. Moest ik daar nu nog de hele dag mee doen? Een lichte teleurstelling maakte zich meester van me. Ik overwoog om de salade in mijn koffiepauze al aan te breken en vervolgens gewoon boven te gaan lunchen, in de kantine.. Daar waar plantaardig lunchen niet makkelijk is.

Ik besloot gewoon de appel en een kop groene thee te pakken en dan maar flink te kauwen. Tot mijn verbazing kreeg ik t niet eens op! Kleine hapjes en heel flink kauwen helpt echt.

In mijn lunch at ik vervolgens een salade van wilde spinazie, tomaatjes, paprik en kikkererwten. Voor wat bite had ik t flink gekruid met chilipoeder en knoflookpoeder. Vooral dat laatste was goed te ruiken. Sorry collega's! In de middag pauze nam ik nog een appel en ja hoor in de auto terug kreeg ik weer flinke trek.

Thuis aten we lekker de restjes van gisteren. Tjap tjoy en oesterzammen in zwarte bonen saus met wat rijst.
Al met al een goede dag richting een plantaardig eten. Ik moet duidelijk wat meer te eten mee, want dit is niet handig!

En nooit gedacht dit te zeggen, maar ik heb nu alweer zin in een nieuwe smoothie!

Vega(n)?

Ik eet geen vlees, al bijna 10 jaar niet. 15 jaar geleden begon ik de eerste keer tegen mijn moeder over waarom wij dieren aten. Als je 18 wordt en je wilt nog steeds geen vlees eten dan mag je ermee stoppen zei ze. En zo gebeurde het.

In die tijd dacht ik dat veganisten geen sociaal leven konden hebben en dat je niks lekkers meer kon eten als je niets dierlijks at. Maar tijden veranderen, net als mensen. Soyamelk is nu overal te koop, net als sorbetijs. Kortom er zijn een heleboel heerlijke veganistische dingen te koop in de supermarkt. En kaas en eieren zijn nog steeds heerlijk, maar toch voelt het niet altijd even goed.

Daarom ben ik me de laatste tijd gaan verdiepen in plantaardig eten. Ik hoorde over the China study, verdiepte me in veganistische recepten en artikelen en ontdekte sites en you tube filmpjes.

Uiteindelijk legde ik t aan lief voor, ik wil dit proberen. Daarom hebben we afgesproken dat ik het een maand ga proberen. Thuis zoveel mogelijk plantaardig eten en buiten de deur iets soepeler. 1 maart gaan we het samen een maand proberen; ik zo plantaardig mogelijk eten, lief kijken of hij niet gek wordt met zo'n plantaardig etend vriendinnetje.

Ik ben benieuwd!